Een opdrachtgever vraagt om inzicht in de CO₂-uitstoot én om concrete reductiemaatregelen. De CO₂-footprint is beschikbaar, maar hoe vertaal je die naar een uitvoerbaar plan? Wie is verantwoordelijk voor de maatregelen en hoe toon je aan dat ze resultaat opleveren?
Steeds meer organisaties moeten aantonen hoeveel CO₂ zij uitstoten en welke stappen zij zetten om die uitstoot te verminderen. Soms vanuit aanbestedingen, soms vanuit wetgeving, maar steeds vaker vanuit opdrachtgevers en ketenpartners. Wat een paar jaar geleden vooral speelde bij grote organisaties, raakt inmiddels ook kleinere leveranciers en dienstverleners. Daarmee verandert ook de aard van de opgave. Waar organisaties voorheen vooral moesten aantonen hoeveel zij uitstoten, wordt nu steeds vaker gevraagd welke maatregelen zij nemen en welke resultaten die opleveren.
Van uitstoot berekenen naar daadwerkelijk reduceren
Een CO₂-footprint opstellen is voor veel organisaties de eerste stap. Daarmee brengt een organisatie haar huidige uitstoot in kaart en wordt duidelijk waar de grootste emissiebronnen en kansen voor reductie liggen. Vervolgens is een praktische werkwijze nodig om doelen vast te leggen, maatregelen uit te voeren en de voortgang aantoonbaar te maken. De CO2-Prestatieladder biedt hiervoor een bewezen aanpak. Een extra uitdaging is de uitstoot in de keten. Denk aan emissies bij leveranciers, transport, ingekochte producten en het gebruik van geleverde diensten. Deze zogenoemde scope 3-emissies liggen vaak buiten de directe invloedssfeer van een organisatie, maar kunnen wel een belangrijk deel van de totale CO₂-uitstoot vormen. Samenwerking met leveranciers, opdrachtgevers en andere ketenpartners wordt daardoor steeds belangrijker. Juist door gezamenlijk naar reductiemogelijkheden te kijken, kunnen organisaties stappen zetten die zij afzonderlijk moeilijker kunnen realiseren.
Wat de CO₂-Prestatieladder 4.0 betekent voor jouw organisatie
De vernieuwing van de CO₂-Prestatieladder naar versie 4.0 sluit aan op de ontwikkeling waarbij organisaties niet alleen inzicht moeten geven in hun uitstoot, maar ook aantoonbaar moeten werken aan reductie. Met versie 4.0 zijn de eisen aan CO₂-management verder aangescherpt. De drie treden bieden organisaties een structuur om te werken aan inzicht, reductie en samenwerking, met bij de hogere treden aanvullende eisen aan langetermijnsdoelen en reductie in de keten. Voor organisaties betekent dit dat CO₂-reductie niet langer uitsluitend draait om rapportages en certificering. Het vraagt om keuzes die doorwerken in de strategische besluitvorming en dagelijkse bedrijfsvoering. Organisaties die hun uitstoot nog niet inzichtelijk hebben, krijgen steeds vaker vragen vanuit opdrachtgevers. Niet omdat een certificaat altijd verplicht is, maar omdat duurzaamheid een selectiecriterium kan zijn bij samenwerkingen, aanbestedingen en inkoopbeslissingen.
Wist je dat? à Is jouw organisatie EED-plichtig en verbruikt zij meer dan 85 TJ per jaar, bijvoorbeeld 2.685.624 Nm3 gas of 23.611.111 kWh elektriciteit? Dan kan de CO2-Prestatieladder ook worden ingezet om te voldoen aan de EED-verplichtingen voor een energiebeheersysteem.
Van verplichting naar een uitvoerbare aanpak
CO₂-reductie begint met inzicht, maar vraagt om meer dan meten alleen. Het vraagt om keuzes, eigenaarschap en een aanpak die past bij de organisatie én haar keten. De CO₂-Prestatieladder 4.0, aanbestedingseisen en vragen vanuit opdrachtgevers kunnen aanleiding zijn om de huidige aanpak onder de loep te nemen. Waar staat jouw organisatie nu? Welke eisen zijn van toepassing en welke stappen zijn nodig om verder te komen?
Wil je weten wat dit betekent voor jouw organisatie?
Onze adviseurs helpen je inzicht te krijgen in je huidige situatie, de relevante eisen en de mogelijkheden om CO₂-reductie concreet vorm te geven. Zo krijg je zicht op de vervolgstappen en kun je gericht werken aan een aanpak die past bij jouw organisatie.